All Stars Hellegat

Een lange tafel
We raken stilaan de tel kwijt maar van 13 tot en met 15 september trokken de All Stars alweer op hun jaarlijkse weekend. Ettelijke jaren geleden, toen sommige onder ons nog een beetje haar hadden, besloten we jaarlijks op mannen weekend te trekken. En toeval of niet, dit jaar verbleven we niet al te ver uit de buurt van dat eerste weekend. Een gezellige, vrij luxueuze gîte werd door de organiserende leden geboekt om 2 dagen plezier te maken. Hoewel iedereen vrij laat vertrokken was, was bij aankomst de avond nog jong genoeg om er een leuke avond van te maken met de nodige versnaperingen (een doos curry worsten) en dorstlessende dranken. De volgende dag werd Spa bezocht onder begeleiding van een aardige, gepensioneerde gids. We kregen enkele culinaire hapjes voorgeschoteld bij de lokale beenhouwer, kaasboer en snoepjesmarchant. Een lekkere lunch met zeer koud opgediende rode wijn behoorde eveneens tot de formule. De wijn viel alvast in de smaak bij Lieven want hij kocht zich ter stond een klein kratje in. In de namiddag werden we door een karikaturist rondgeleid in de paddock en de catacomben van Spa - Francorchamps. Hij was er duidelijk kind aan huis want in de vele gangen zou een kat zijn jongen nog verliezen. Leuk om eens mee te maken, jammer dat het regende en een beetje koud was. De pitspoezen hadden zich er toch een beetje (te veel) naar gekleed. Omdat de gezelligheid in de bar op het hoogste verdiep van de paddock een beetje te wensen overliet en er bovenal te veel Duits rondom ons weerklonk, besloten we terug te rijden naar Spa alwaar er op een klein marktje vanalles te eten en te drinken werd aangeboden teneinde de lokale verenigingen te steunen. Eerst werd een jeugdvereniging gesteund maar al snel ontdekten enkelen een kleine stand dat lekker bier schonk, de Rochefort 10. Niet iedereen wou zich laten vangen en na de eerste ronde vertrok een deel naar een nabijgelegen, beter beschut terras om zich te verwarmen aan een lamp en een warme choco. Het andere deel bestelde nog een rondje Rochefort 10, en nog 1, en...
De honger dreef ons terug naar Remouchamps waar we op goed geluk een Hotel/Restaurant binnenstapten dat een beetje in de tijd was blijven stilstaan. We werden een beetje argwanend bekeken door de waardin die ons ter stond 10 plaatsen aanbood in de verlaten brasserie, vast overtuigd dat we enkel twee pinten kwamen drinken. Maar toen besloot Tim iedereen te trakteren met champagne voor zijn verjaardag en de stemming veranderde. Een prominente plaats in het restaurant werd voor ons vrij gemaakt. We lieten de wijn rijkelijk vloeien en deden ons te goed aan een lekker menu. Een degustief werd opnieuw getrakteerd door een andere jarige en dat maakte de eigenaars licht euforisch. Omdat we zoveel van onze centen in hun etablissement hadden achtergelaten, werden we verzocht nog even plaats te nemen in een aparte zitruimte, met groot scherm alwaar we nog ééntje van het huis mochten nuttigen. Eender wat. En met hier en daar een dikke sigaar, lieten we het ons welgevallen. Het was een waardige afsluiter van de avond.

Zondag sliepen we allemaal op eigen tempo een beetje uit. Zoals onze traditie het wil, werd er ,net als op zaterdag, volop genoten van spek met eieren. En er werden cadeaus uitgedeeld aan de jarigen van vroeger en nu. Er werd gerust, ingepakt en nadat de dochter van de eigenaars met eigen ogen was komen kijken of alles nog in goede staat was, vertrokken we richting Coo, een Nederlandse enclave in de Ardennen. We gingen immers een cursus lucht druk pistool schieten, boogschieten en messen werpen. Groot was echter de ontgoocheling toen bleek dat het om 1 mes ging, 1 luchtdruk pistool van de foor en 3 bogen met elk evenveel pijlen om naar een doel, twee meter verderop te schieten. Na wat oefenen kroop de verveling al snel in de groep en het lang ontsponnen toernooi boogschieten leek daar niet veel aan te verhelpen. Gelukkig konden we de Hollander van dienst af en toe wat op het verkeerde spoor zetten en was een rondje Lieven bashing altijd leuk om de sleur te breken. Maar het moet gezegd, Lieven won over verdiend en duidelijk afgetekend dit toernooi. Jaja, schieten, dat kan hij als geen ander. Na een laatste pint, vertrok iedereen weer naar eigen huis en familie om daar ongetwijfeld voldaan in de zetel neer te ploffen en op de niet te ontkomen vraag "En hoe was't?" te antwoorden met "Bwa, ça va".

Tot volgend jaar!

Leave a Reply